Περπατώντας μέσα σε έναν ελαιώνα είναι δυνατό να δεις κάτι πραγματικά χαρακτηριστικό: δίπλα σε δέντρα με έναν μόνο κορμό, μπορείς να δεις μερικά πρέμνα που μοιάζουν με καρπό κοπής στη βάση και από τα οποία διακλαδίζονται δύο έως πέντε μικρότερα δέντρα. . Σε όλα τα βοτανικά βιβλία εξηγείται πώς η ελιά ουσιαστικά δεν πεθαίνει ποτέ. Μάλιστα, από το κομμένο κούτσουρο μπορούν να προκύψουν νέοι κορμοί, σε αριθμό, από δύο έως πέντε. Είναι απολύτως η ίδια ελιά αλλά ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΗ!
Όταν οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν την Ιερουσαλήμ ήθελαν να κόψουν όλες τις ελιές. Ωστόσο, δεν κατάφεραν να τα ξεριζώσουν γιατί από τους κορμούς φύτρωσαν άλλα δέντρα. Η ελιά είναι λοιπόν, κατ’ αναλογία, σύμβολο αναγέννησης. Ίσως γι’ αυτό το λάδι, που είναι προϊόν του, χρησιμοποιείται στο Βάπτισμα, στην Επιβεβαίωση και στο χρίσμα των ασθενών. Ο Μεσσίας, στο Ισραήλ, ήταν ο χρισμένος του Κυρίου. Όλα τα βαθιά και πνευματικά αναγεννητικά γεγονότα.
Τελικά, μετά την πλημμύρα, ο Νώε ελευθερώνει ένα περιστέρι που επιστρέφει με ένα κλαδί ελιάς στο στόμα του: το πρώτο φυτό που αναγεννάται μετά το τέλος της βροχής. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που σκεφτόμαστε επίσης την ελιά από άποψη δύναμης και ενέργειας. Σε αυτό το ιστολόγιο σκεφτόμαστε το θρησκευτικό κίνημα των λαϊκών ως αναγεννητικό στοιχείο, ως μια νέα ροή ενέργειας ικανή, με τη χάρη του Θεού, να συνεισφέρει στην αποστολή της Εκκλησίας και να την εμφυσήσει με νέο σθένος.